mm. haust

Der

 

Blada er

gule, grøne, raude,

puslespel i andletet.

Så mørknar det.

Himlen lukker portane.

forhenget, eit grått forheng kan ikkje

stå imot lenger.

Eg er der, åleine.

midt i alt, ikkje stor.

Kva kan ein tenkja der, då?

Så bryt det ut.

Og det var så vått

at regnet låg som

eit teppe over bakken.